مناجات فاطمیه ای با امام زمان عجل الله تعالی فرجه
پـای دعـایم با گـنـه زنجـیـر گـشتـه «آقا بیا» هایم چه بـیتـاثـیر گـشتـه من خواب دیـدم مـاه پشت ابر مانده خوابم به هجر روی تو تعبیر گشته هر جمعه که خورشید در حال غروب است در چشم من غمگینترین تصویر گشته لیلای من کم کم تو را افسانه خوانند مجنون به راه عشق تو تحقیر گشته آقا بیـا تا عـشق رنگ و بو بگـیـرد دنیا بـدون روی تو دلـگـیـر گـشتـه از نـوجـوانی انتـظارت را کـشیـدم حالا دگر چـشم انتظارت پیـر گشته ترسم که من هم با غم هجرت بمیرم از بس که در امر فرج تاخیر گشته امـروز دنیـا در پـی مـوعـود بـاشد شکر خـدا عشق تو عـالمگـیر گشته بـایـد بـیـایـی تا بـگــیـری انـتــقــامِ آن سورهای که با لگـد تفسیر گشته آقـا الـهـی بـشکـند دست کـسـی کـه در کوچهها با مـادرت درگیر گشته |